خط مشی تکمیلی در نوشتن نام نویسندگان، دانشمندان و اسامی خاص


در همه زبان ها، استفاده از اسامی خاص که از زبان ها، فرهنگ ها و جوامع دیگر آمده است، با مشکل و ابهام مواجه است.

نام افراد، شهرها و شرکت ها نمونه هایی از این نام های خاص هستند که گاهی برای تلفظ و نوشتن به زبان های دیگر به چالش تبدیل می شوند.

مجموعه هایی مانند معتمم که به طور مکرر و گسترده به اسامی خاص افراد خارج از زبان فارسی اشاره می کنند، همیشه با این چالش دست و پنجه نرم می کنند.

با مهاجرت از سرزمینی به سرزمین دیگر، نام ها مانند مردم تغییر می کند و داستان هر کدام از آنها با دیگری متفاوت است. در ادامه چند روش تغییر تلفظ کلمات را با هم می خوانیم.

نزدیک شدن به تلفظ به عربی

آمیختگی زبان فارسی و عربی باعث شده است که بسیاری از کلمات را به شیوه ای که عرب زبانان انتخاب کرده اند بنویسیم، بخوانیم و تلفظ کنیم.

مثلاً اگر کلمه ای مثل پرتغال را جلوی شما بگذارند و ندانید قبلاً این کلمه را به فارسی تلفظ می کردند، احتمالاً آن را «پرتغال» می نویسید.

اما می دانیم که این نام را به سبک عرب زبانان نزدیکتر تلفظ می کنیم و می گوییم: پرتغال.

البته حرف پ در زبان عربی تلفظ نمی شود و این کشور به «پرتغال» معروف است. اما به هر حال تلفظ فارسی ما بیشتر شبیه تلفظ عربی است و می دانیم که اگر امروز این کلمه وارد زبان فارسی می شد احتمالاً طور دیگری نوشته می شد.

آموزش تلفظ از خارجی ها (کارشناس، مشاور، توریست)

بخش قابل توجهی از واژه‌های خارجی و نام‌های خاص، بسته به اینکه اولین بار از کدام کشور به ما یاد داده، تلفظ و نوشتار خاص خود را پیدا کرده‌اند.

به دلیل حضور چندین ساله متخصصان آلمانی و اتریشی در صنعت کشورمان و تردد مهندسان و تکنسین های ایرانی به این کشور، از اصطلاح موتور که کلمه آلمانی موتور است استفاده می کنیم. یا تاکسی را – که از فرانسوی زبانان یاد گرفتیم – به تاکسی (تلفظ انگلیسی) ترجیح می دهیم.

نمونه های زیادی از تلفظ اسم های خاص در زبان سوم در فارسی وجود دارد. به این معنا که اسم خاصی را که ریشه در زبان «الف» دارد به فارسی آوردیم، اما آن را به شکلی که در زبان «ب» تلفظ می شود، می نویسیم و می خوانیم.

مثلاً ما نام خانوادگی پیتر دراکر را که یک کلمه اتریشی-هلندی است، می نویسیم و تلفظ می کنیم، «دراکر» مانند آمریکایی ها (البته این که خودش در زمان زندگی در آمریکا این تلفظ را انتخاب کرده است قطعاً در انتخاب ما تأثیر داشته است). . .

تلفظ های کاملا سفارشی ایجاد کنید

گاهی فارسی زبانان اسامی خاص را به صورت کاملا مشخص نوشته و تلفظ کرده اند.

مثلاً ما نه مثل آلمانی ها به اینشتین می گوییم «انیشتین» و نه مثل انگلیسی زبان ها «انیشتین». ما حتی مثل اعراب «انیشتین» هم نمی گوییم. بلکه تلفظ «انیشتین» را انتخاب کرده و استفاده می کنیم.

ب ام و تقریباً همین سرنوشت را داشته است. ما آن را مانند آلمانی ها “BMW” و مانند انگلیسی ها “BMW” تلفظ نمی کنیم. بلکه بسیاری از فارسی زبانان ترجیح داده اند از تلفظ ترکیبی «BMW» استفاده کنند.

زمان ورود اسامی در زبان فارسی نیز مهم است

برای اینکه مشخص شود چرا برخی از نام ها در فارسی به شکل خاصی تلفظ می شوند، توجه به زمان ورود آن نام به فارسی ضروری است.

مثلاً شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد که چرا دانیل را در قالب «دانیل» به نام دانیل گلمن می خوانیم. اما همان دانیال را به نام «دانیل» در نام «دانیل پینک» می خوانیم.

با کمی بررسی بیشتر متوجه خواهید شد که چرا.

نام دانیل گلمن زمانی در زبان فارسی رایج شد که هنوز اینترنت در دسترس ما نبود. و اگر هم بود به راحتی نمی شد تلفظ اسم ها را در آن پیدا کرد. بنابراین آن را همانطور که نوشته شده بود خواندیم.

اما ما ابتدا با دانیل پینک از طریق کلیپ های ویدئویی در سایت TED آشنا شدیم. دیدیم که خودش را «دانیل» معرفی می کند. بنابراین ما همان تلفظ را یاد گرفتیم و از آن استفاده کردیم.

اسحاق آسیموف نمونه دیگری از نام های قدیمی است. زمانی این نام را دیدیم و خواندیم که دسترسی به منابع خارجی آسان نبود. به همین دلیل ما او را مانند تلفظ آمریکایی «آسیموف» صدا نکردیم و مانند اعراب از «آسیموف» استفاده نکردیم. تلفظ «آسیموف» یک تلفظ کاملاً فارسی است که از تلفظ کلمه آسیموف گرفته شده است.

در این میان، جالب ترین سرنوشت مربوط به نام هایی است که نه به قدمت دنیل گلمن و نه به تازگی دنیل پینک در زبان فارسی هستند. برای مثال جف بزوس، بنیانگذار آمازون.

زمانی که عصر ویدیوهای یوتیوب و پادکست‌های انگلیسی در ایران آغاز شد، هنوز کتاب‌ها و مقالات زیادی این نام نوشته «جف بزوس» را معرفی نکرده بودند. خیلی ها در این مصاحبه ها تلفظ «بزوس» را شنیده و استفاده کردند. اما «جف بزوس» نیز تا حد زیادی تثبیت شد و امروزه هر دو نام در کنار هم در زبان فارسی وجود دارند.

آیا هر دو تلفظ در آینده باقی خواهند ماند؟ ما نمی دانیم زبان اکوسیستمی از ایده ها و عاداتی است که با یکدیگر می جنگند و برای بقا می جنگند. اکوسیستمی که نشان داده حتی توسط دولت ها و آکادمی ها رام نشده و گوش به فرمان رسمی و دولتی نیست. ما باید توقف کنیم و ببینیم که آیا این اکوسیستم اجازه می دهد تا هر دو تلفظ زنده بمانند. یا یکی را به نفع دیگری حذف می کند؟

چه اتفاقی برای کلمه مایکروسافت افتاد. کسانی که جوان تر هستند ممکن است به یاد نداشته باشند که همه قبلاً این شرکت را “مایکروسافت” تلفظ می کردند. بعدها “مایکروسافت” رایج شد و هر دو تلفظ برای مدتی مورد استفاده قرار گرفت. تا امروز که بالاخره «مایکروسافت» زمین را به «مایکروسافت» باخت.

نام هایی که تلفظ و املای آنها در طول زمان تغییر کرده است

نام‌های دیگری مانند مایکروسافت و بزوس هستند که در طول زمان تغییر کرده‌اند:

به برند پورشه فکر کنید. تا همین چند سال پیش بیشتر فارسی زبانان آن را «پورش» می نوشتند و تلفظ می کردند. اما دسترسی به ویدیوها و سایت های خارجی و شنیدن تلفظ «پورشه» همه را به یاد آورد که این کلمه باید «پورشه» تلفظ شود.

این روزها به سختی می توان یک حساب کاربری شلوغ در شبکه های اجتماعی پیدا کرد که پستی برای تلفظ صحیح پورشه (و چند برند مشابه دیگر) نداشته باشد.

همین اتفاق برای ست گودین افتاد. ابتدا او را ست گادین شناختیم و نوشتیم و تلفظش کردیم. بعدها با دسترسی بیشتر به محتوای چندرسانه ای، «ست گودین» و بعدها «ست گادین» نیز شنیده و خوانده شد. هر چند به نظر می رسد که «ست گودین» همچنان بیشتر از دو تلفظ دیگر دیده و شنیده می شود.

مثال دیگر راسل آکوف است. یکی از پیشگامان و صاحب نظران در زمینه تفکر سیستمی. سال ها در ایران او را «راسل ایکاف» صدا می کردیم. بعدها با دسترسی بیشتر به رسانه های انگلیسی زبان، کم کم تلفظ «راسل عکاف» شنیده شد و با توجه به روند فعلی به نظر می رسد در آینده کم کم «ایکاف» و «اکاف» را کمتر بشنویم و بخوانیم. بیشتر.

رویکرد تکمیلی در نوشتن و تلفظ نام های خاص

در ضمیمه، ایده و سبک نگرش خانم آن کرزان، زبان شناس بزرگ و عضو هیئت اصطلاحات میراث آمریکایی (+) را دنبال می کنیم.

او – مانند بسیاری از زبان شناسان – معتقد است که مردم به هر زبانی و در هر زمان حق دارند کلمات زبان خود و سایر ملل را آنطور که راحت و دوست دارند تلفظ کنند و وظیفه یک زبان شناس قبل از هر چیز این است که “ترجیحات مردم را بدانید” “است. همچنین، مردم حق دارند مانند هر کلمه دیگری ترجیحات فرهنگی و آوایی خود را در تلفظ نام های خاص بگنجانند (بنابراین می توان حدس زد که خانم کارزان احتمالاً از اینکه برخی از ما ناراحت نمی شود. نام او را “Ann” و دیگران را “Anne” که ما تلفظ می کنیم).

علاوه بر این، با در نظر گرفتن موارد زیر در مورد نحوه نوشتن نام ها و کلمات به زبان های دیگر تصمیم می گیریم:

ما تلفظ کلمات زبان های دیگر را “مقدس” و “مقدس” نمی دانیم و اصرار نداریم که یک تلفظ صحیح برای نام ها وجود داشته باشد و سایر تلفظ ها نادرست است. لهجه، گویش، تاریخچه و لحن کلمات، تجربیات قبلی، منبع یادگیری و ده ها عامل دیگر می تواند بر تلفظ و املای انتخابی افراد تأثیر بگذارد. تا زمانی که شکل نوشتار مانع انتقال پیام نباشد، اصراری بر اشتباه تلقی آن نداریم (توجه داشته باشید که در اینجا صحبت از نوشتن کلمات منشأ خارجی است و این موضوع و جایگاه را نمی توان به دیکته فارسی تعمیم داد. کلمات).

در مواردی که قبلاً نام خاصی در فارسی یافت نشده است و متمم اولین منبعی است که از آن استفاده می کند، ترجیح ما این است که نام را با همان تلفظی که در زبان مبدأ استفاده می شود ثبت کنیم. مگر اینکه آن نام در زبان فارسی معنای محترمانه و مؤدبانه ای نداشته باشد.

اگر قبلاً بدون توجه به تلفظ زبان اصلی، نامی خاص با شکلی خاص در کتب و آثار مکتوب فارسی ثبت و رواج یافته است، همان روش پیشینیان را ادامه خواهیم داد.

اگر نام خاصی به صورت های مختلف در فارسی ثبت شود، نحوه نگارش نزدیک به تلفظ در زبان اصلی انتخاب ما خواهد بود.

در مورد نام‌هایی که در آثار مکتوب یافت نمی‌شوند (یا نمونه‌هایی از کاربرد آنها پیدا نکرده‌ایم)، رایج‌ترین شکل استفاده در وب فارسی (و نه شبکه‌های اجتماعی) را ملاک قرار می‌دهیم.

صرف نظر از اینکه شکل نگارش را انتخاب می کنیم، در اولین درس که نویسنده، دانشمند، مکان یا هر نام خاص دیگری را معرفی می کنیم، قطعاً به انواع روش های نوشتن آن نام اشاره می کنیم.

بدیهی است که این حق را برای دوستان عزیز معتممی محفوظ می داریم که در نوشتن اسامی خاص با اصالت غیر فارسی و غیر ایرانی سبک مورد نظر خود را انتخاب کرده و در نظرات و تمرینات استفاده کنند.

برخی از دوستان دیگر که به این درس علاقه دارند:

چند مقاله پیشنهادی از مکمل: